آزمون سنجش روابط همسران و خانواده های اصلی ( کلینیک سیفا)

خانواده همسرم مرا مانند فرزند خودشان دوست دارند.

خانواده همسرم قدر من را می دانند.

خانواده همسرم با من رفتار صادقانه ای دارند.

خانواده همسرم تمام سعیشان را میکنند تا رابطه خوبی با من داشته باشند.

احساس میکنم برای اعضای خانواده همسرم یک غریبه ام.

خانواده همسرم همیشه احترام من را حفظ کرده اند.

در صورت بروز مشکل یا بیماری برای من اعضای خانواده همسرم از من حمایت میکنند.

با اعضای خانواده همسرم رابطه ای گرم و صمیمی دارم

خانواده همسرم نسبت به من حالت تدافعی دارند.

خانواده همسرم فکر میکنند من میخواهم همسرم را از آنها دور کنم.

از وقت گذراندن با اعضای خانواده همسرم لذت می برم

خانواده همسرم در رفتار با فرزندشان و من تبعیض قائل می شوند.

فکر می کنم خانواده همسرم سایر عروسها یا دامادهایشان را بیشتر از من دوست دارند.

اعضای خانواده همسرم از این که همسرم به من ابراز توجه و علاقه کند ناراحت می شوند.

در خانواده همسرم فردی محبوب هستم.

احساس می کنم من هم عضوی از خانواده همسرم هستم.

تا جایی که بتوانم سعی می کنم از خانواده همسرم فاصله بگیرم.

خانواده همسرم ترجیح می دهند همسرم را در غیاب من ملاقات کنند.

خانواده همسرم همیشه جویای احوال من هستند.

خانواده همسرم معمولا مسائل مهم خانواده را از من پنهان می کنند.

هنگام حضور در کنار اعضای خانواده همسرم طوری با من برخورد می شود که احساس می کنم اضافی هستم.

خانواده همسرم من را به عنوان عروس یا داماد خانواده، پذیرفته اند.

من و خانواده همسرم تنها از طریق همسرم با هم ارتباط برقرار می کنیم.

برایم مهم است که با خانواده همسرم رابطه خوبی داشته باشم.

احساس می کنم اعضای خانواده همسرم قصد دارند همسرم را از من دور کنند.

خانواده همسرم در شرایط دشوار از همسرم حمایت می کنند.

اعضای خانواده همسرم نزد همسرم از من بدگویی می کنند.

برای خانواده همسرم مهم است که همسرم خوشحال و راضی باشد.

خانواده همسرم (والدین یا خواهران و برادرانش) برای نظرات همسرم اهمیت قائل می شوند.

خانواده همسرم مایلند که من در تمام مناسبت های خانوادگیشان حضور داشته باشم.

مشکلات زندگی ما برای خانواده همسرم مهم هستند.

برایم مهم است که همسرم رابطه گرمی با خانواده اش داشته باشد.

همسرم رابطه ای صمیمی با خانواده اش دارد.

همسرم عضوی محبوب و مهم در خانواده اش است.

خانواده همسرم با ازدواج من و همسرم موافق بودند.

همسرم معمولاً رفتارهایش را به خاطر خشنود کردن خانواده اش (والدین یا خواهران و برادرانش) تغییر می دهد.

اگر خانواده همسرم والدین یا خواهران و برادرانش تصمیمات همسرم را تایید نکنند. همسرم احساس ناامنی می کند.

اعتماد به نفس همسرم به این ربط دارد که خانواده اش والدین با خواهران و برادرانش درباره او چگونه فکر می کنند.

همسرم خیلی تحت تاثیر خانواده اش والدین یا خواهران و برادرانش است

برای همسرم تایید شدن کارهایش توسط خانواده اش والدین با خواهران و برادرانش بسیار مهم است.

میزان وابستگی همسرم به خانواده اش والدین یا خواهران و برادرانش مشکلات زیادی در زندگی مشترک ما ایجاد کرده است.

همسرم تمام رویدادهای زندگی مشترکمان را به خانواده اش اطلاع می دهد.

فقط در صورتی به همسرم خوش می گذرد که خانواده اش والدین با خواهران و برادرانش در کنارش باشند.

همسرم به خانواده اش والدین با خواهران و برادرانش اجازه می دهد که برای زندگی ما تصمیم بگیرند.

به نظرم همسرم خیلی نیازمند حمایت عاطفی خانواده اش والدین یا خواهران و برادرانش است.

اگر من و همسرم با هم تصمیمی بگیریم همسرم پس از صحبت با خانواده اش با آن تصمیم مخالفت می کند.

همسرم برای خشنود کردن اعضای خانواده اش والدین یا خواهران و برادرانش هر کاری لازم باشد. می کند.

همسرم اصرار دارد خانواده اش والدین یا خواهران و برادرانش در تمام سفرها با تفریحات ما را همراهی کنند

همسرم هر کاری می کند تا مانع ناراحتی اعضای خانواده اش والدین با خواهران و برادرانش شود.

همسرم زمان زیادی را صرف ملاقات یا تماس تلفنی با خانواده ای والدین یا خواهران و برادرانش) می کند.

همسرم همیشه در مورد خانواده اش والدین با خواهران و برادرانش عذاب وجدان دارد.

همسرم مشاجراتمان را به خانواده اش اطلاع می دهد.

همسرم به من فشار می آورد تا برای اعضای خانواده اش خدماتی انجام دهد.

حتی اگر همسرم در کنار خانواده اش والدین با خواهران و برادرانش نباشد هم به آنها فکر می کنند.

خانواده همسرم می خواهند از تمام جزئیات زندگی ما اطلاع داشته باشند.

اعضای خانواده همسرم احساس تملک زیادی روی همسرم دارند.

همسرم آنچه را که فکر می کند درست است انجام می دهد و تایید نشدن کارش از سوی خانواده اش والدین با خواهران و برادرانش برایش مهم نیست.

همسرم با وجود آنکه عضوی از خانواده اش والدین با خواهران و برادرانش است. مستقل از آنها فکر یا عمل می کند.

میزان رفت و آمد ما با خانواده همسرم آن قدر زیاد است که من و همسرم به ندرت با هم تنها هستیم.

خانواده همسرم در مورد میزان و نحوه پول خرج کردن ما دخالت می کنند.

همسرم ترجیح می دهد که فقط با خانواده و اقوام خودش رفت و آمد داشته باشد.

همسرم به تنهایی (بدون حضور من) با خانواده اش رفت و آمد می کنند.

اگر اختلاف نظر یا بحثی بین همسرم و خانواده اش (والدین یا خواهران و برادرانش) رخ دهد. او شدیدا ناراحت می شود.

در صورت لزوم همسرم می تواند بر خلاف نظر خانواده اش (والدین یا خواهران و برادرانش) تصمیم بگیرد.

رفتارهای همسرم با من در حضور خانواده اش کاملا متفاوت از رفتارهایش در غیاب آن هاست.

وقتی همسرم تصمیمی می گیرد برایش مهم است بداند که خانواده اش والدین یا خواهران و برادرانش چه نظری نسبت به آن تصمیم دارند.

همسرم قبل از هر تصمیمی نظر خانواده اش والدین یا خواهران و برادرانش را می پرسد.

همسرم معمولاً برای شروع کردن هر کار بزرگی به تشویق و پشت گرمی خانواده اش والدین یا خواهران و برادرانش نیاز دارد.

وابستگی همسرم به خانواده اش (والدین یا خواهران و برادرانش) نگران کننده است.

همسرم خیلی تلاش می کند تا انتظارات خانواده اش والدین یا خواهران و برادرانش را برآورده کند.

فکر می کنم من و همسرم صمیمی ترین دوستان یکدیگر هستیم.

همسرم مشکل من را مشکل خودش می داند.

هنگام بروز مشکلات همسرم بزرگترین حامی من است.

همسرم با من صادق است.

بين من و همسرم پیوندی قوی و پایدار وجود دارد.

من و همسرم بسیار به هم اعتماد داریم.

اگر مشکلی داشته باشیم همسرم به راحتی خودش را کنار می کشد.

اگر با خانواده همسرم دچار مشکلی شوم روی کمک همسرم می توانم حساب کنم

همسرم رابطه مطلوبی با خانواده من دارد.

احساس می کنم برای همسرم یک غریبه هستم.

فکر می کنم همسرم در کنار من است نه در جبهه مقابل من

همسرم نزد خانواده اش از من تعریف و تمجید می کند.

احساس می کنم من مهمترین فرد در زندگی همسرم هستم.

همسرم از من در برابر بدرفتاریهای خانواده اش حمایت می کند.

همسرم خیلی از مسائل را از من پنهان می کند.

همسرم همیشه من را در ایجاد مشکلات مقصر می داند.

همسرم نزد خانواده اش از من بدگویی می کند.